Pierwsza torba Ruslana Baginskiego: „HatBag” – transformer z kapelusza w torbę. Ukraiński projektant, założyciel marki swojego imienia, Ruslan Baginskiy, wnosi autentyczność i artystyczną innowację w zupełnie nową kategorię – torby. Pierwsza wypuszczona „HatBag” RB to coś więcej niż torba. To „transformowalne” akcesorium przechodzi ze słomianego kapelusza bucket w torebkę, którą można nosić jako crossbody lub na nadgarstku. Wykonana z naturalnej słomy i skóry, bezpłciowa „kapelusz spotyka torbę” umacnia silną pozycję marki w letnich akcesoriach.
„Inspirowały mnie miejsca i materiały, które można zamieszkiwać tylko latem; to czas, gdy nasze ulubione zapomniane plażowe kawiarnie, kuchnie ogrodowe i wiejskie targi ożywają” – wyjaśnia Baginskiy. „Lato zamienia przestrzeń na świeżym powietrzu i naturę w dom do mieszkania. Cała idea ma bardzo efemeryczny nastrój, natychmiast euforyczny i natychmiast melancholijny”.
Tkactwo — wybitne rzemiosło w wielu krajach — jest szeroko praktykowane w Ukrainie. Mieszkańcy Izy, wsi w zachodniej Ukrainie, podtrzymują wielowiekowe tradycje wyplatania wikliny. Lokalna technika znajduje się na liście niematerialnego dziedzictwa Ukrainy UNESCO i stała się inspiracją dla pierwszej torby Baginskiego.
„Iza to jeden z najstarszych ośrodków pracy z wikliną w Ukrainie; nawet 200 lat temu produkty były eksportowane na cały świat. Byłem zaskoczony, gdy dowiedziałem się, że francuski malarz Renoir miał meble z Izy zdobiące jego ganek. Ogólna idea tworzenia toreb została częściowo zainspirowana tą wsią i jej historią” – wyjaśnia projektant.
Zgodnie z zaangażowaniem marki w kulturową autentyczność i opowieść, Baginskiy często czerpie inspirację ze swoich ukraińskich korzeni, wprowadzając lokalne techniki rzemieślnicze i kulturowe odniesienia do swoich projektów.
„Częścią mojej misji jako człowieka i projektanta jest pokazywanie piękna mojego kraju, jego natury i jego rzemiosła” – komentuje Ruslan. „Chcę wprowadzić rzemieślniczą wiedzę we współczesny i globalny kontekst — używać nieoczekiwanych materiałów, wnosić własne odczucia i wizję w tradycje. To ich sposób na dalsze życie”.
