Ruslan Baginskiy prezentuje nowy projekt poświęcony twórczości Mychajła Dzyndry

"Zawsze interesowała mnie rzeźba i postrzegałem nakrycia głowy jako obiekty rzeźbiarskie", komentuje Ruslan Baginskiy. "Wszystkie nakrycia głowy przedstawione w projekcie reprezentują mój dialog z paletą i bryłami Mychajła Dzyndry. Od dawna jestem pod wrażeniem jego prac i jego znaczącego wkładu w historię sztuki ukraińskiej; dlatego od dłuższego czasu chciałem podzielić się tą historią w takim dialogowym podejściu."

Mychajło Dzyndra, urodzony w małej wsi Demnia, dorasta wśród rzemieślników obróbki kamienia. W połowie lat 30. XX wieku Mychajło przenosi się do Lwowa, co prowadzi do długiego okresu przymusowej emigracji w ucieczce przed reżimem sowieckim. Na lokalnym targu wymienia kurtkę na rower i opuszcza miasto. Po okresach pobytu na Słowacji i w Niemczech Mychajło trafia do Stanów Zjednoczonych, gdzie spędza 40 lat życia. To tam, z dala od presji systemu totalitarnego, odkrywa modernizm.

Artysta odnowił siebie samego, zniszczył wszystkie swoje realistyczne rzeźby i zaczął budować nowy świat abstrakcyjnego myślenia i form. Zaledwie trzy miesiące po ogłoszeniu niepodległości Ukrainy w 1991 roku Mychajło Dzyndra postanawia wrócić do domu. Tutaj rozpoczyna pracę nad marzeniem całego życia – budową pierwszego w historii muzeum rzeźby współczesnej na Ukrainie. Wobec braku wsparcia zewnętrznego, ukończył ogromny projekt samodzielnie, z pomocą jedynie swojej drugiej żony Sofii, która nadal pracuje w muzeum, które wspólnie zbudowali, oprowadzając wycieczki i witając gości.

Muzeum, położone w sosnowym lesie we wsi Briuchowicze, wraz z ponad 800 rzeźbami Dzyndry sprowadzonymi z USA, to dar, który Dzyndra zostawia Ukrainie po swojej śmierci.